نکاتی برای مراقبت از سلامتی در سفر و طبیعت گردی

سفر به گوشه و کنار دنیا و دیدن ناشناخته ها، تجربه شگفت انگیز و لذت بخش در زندگی است. نه تنها سفر، بلکه یک گشت و گذار ساده در کنار خانواده و بیرون زدن از شهر و شلوغی های آن، می تواند تاثیر زیادی در روحیه و نشاط ما داشته باشد. اما گاهی در سفر اتفاقاتی برای ما رخ می دهد که می تواند این تجربه شیرین را به خاطره ای تلخ تبدیل کند. در این مقاله با چند نکته درباره حفاظت از سلامتی خود به هنگام سفر آشنا می شویم. با خبرنگاران همراه باشید.

نکاتی برای مراقبت از سلامتی در سفر و طبیعت گردی

جهت دریافت مشاوره سفر با تور کانادا با آوای بورالان همراه باشید، سفر به آبشار نیاگارا و شهرهای پیشرفته تورنتو و مونترال را در کنار ما تجربه کنید.

در این مقاله که شامل مجموعه ای از مسائلی است که ممکن است در سفر و یا طبیعت با آن روبرو شویم، با اقدامات و روش های درمانی برای مقابله با این مسائل آشنا می شویم که موسسه پزشکی NOLS Wilderness آنها را توصیه نموده است. هدف این است که زمانی که در طبیعت به سر می برید، سالم بمانید و از گردش خود نهایت لذت را ببرید.

آفتاب سوختگی

یکی از مسائل رایج در سفر و طبیعت گردی، آفتاب سوختگی است که به سادگی قابل پیشگیری است. آفتاب سوختگی بر اثر قرار دریافت طولانی مدت در معرض اشعه فرابنفش خورشید ایجاد می گردد.

مقاله مرتبط:

چگونه کرم ضد آفتاب انتخاب کنیم؟

پیشگیری:

تمامی کسانی که به فعالیت های تفریحی در فضای باز می پردازند، به خصوص کسانی که پوست های روشن تری دارند، باید از کرم های ضد آفتابی که دارای 30 SPF یا بالاتر هستند، استفاده نمایند. آموزشگاه درماتولوژی آمریکا و بنیاد سرطان پوست توصیه می نمایند که ضد آفتاب ها حتی در روزهای ابری نیز باید هر دو ساعت یکبار استفاده شوند. همچنین رعایت نکات زیر در مواقعی که ناچار به قرار دریافت در معرض آفتاب هستید، می تواند برای سلامتی شما مفید باشد: سعی کنید تا حد امکان بین ساعات 10 صبح تا 4 بعد از ظهر، کمتر در معرض تابش نور خورشید قرار بگیرید. حوالی ظهر، امکان آسیب رسانی به پوست توسط اشعه خورشید به بالاترین میزان خود می رسد. در این ساعات که اوج شدت تابش نور خورشید است، فردی با پوست روشن در کمتر از پانزده دقیقه دچار آسیب های پوستی خواهد شد. همیشه سر، گردن، گوش ها و چشم های خود را از تابش آفتاب بپوشانید؛ به خصوص در ارتفاعات بالا که وجود جو رقیق تر موجب می گردد که اشعه فرابنفش بیشتری از خورشید به پوست شما بتابد. شن و برف می تواند تاثیر نور خورشید را شدت ببخشد. برخی از لباس های مناسب بیرون و طبیعت گردی، دارای درجه بندی از لحاظ SPF هستند. پارچه هایی با بافت ضخیم تر یاری می نمایند که پوست شما کمتر در معرض نور خورشید قرار بگیرد. کرم های ضد آفتابی که استفاده می کنید، باید هم در برابر اشعه UVA و هم اشعه UVB پوستتان را حفاظت کند. برای آنالیز میزان تاثیرگذاری کرم، روی بسته و یا بروشور آن را به خوبی مطالعه کنید. عینک آفتابی شما نیز باید دارای محافظ هایی در برابر هر دو اشعه UVA و UVB باشد. با پزشک خود مشورت کنید. چرا که ممکن است برخی داروهایی که مصرف می کنید، حساسیت و آسیب پذیری شما را در برابر آفتاب سوختگی افزایش دهد.

درمان:

اگر به آفتاب سوختگی دچار شدید، نواحی آسیب دیده پوست را با کرم هایی که پایه آلوئه ورا دارند، تسکین دهید. در ادامه سفر، قسمت های آسیب دیده را با استفاده از پوشش های ضخیم و یا کرم های ضدآفتاب قوی، کاملا بپوشانید تا از آسیب های بیشتر پیشگیری نمایید. اگر مشکل آفتاب سوختگی شما جدی است و با تب و لرز و تهوع مزمن همراه است، به مراقبت های پزشکی احتیاج خواهید داشت و باید به پزشک مراجعه کنید.

تاول

تاول یک ضایعه پوستی است که ممکن است بر اثر اصطکاک پوست با لباس و یا کفش نا مناسب ایجاد گردد و با ایجاد ناراحتی، یک پیاده روی لذت بخش را خراب کند. اما پیشگیری از این اتفاق ناخوشایند بسیار ساده است.

پیشگیری:

پیشگیری از بروز تاول در پوست، بسیار ساده تر از درمان آن است. قبل از آغاز سفر، اطمینان حاصل کنید که با کفش های خود راحت هستید و کاملا اندازه شما هستند. جوراب های تمیز و با سایز مناسب بپوشید. دقت کنید که برای پیاده روی های طولانی مدت، 2 جفت جوراب بپوشید؛ یکی نازک تر و دیگری ضخیم تر. با اینکار شانس سایش پوست و بروز تاول کاهش می یابد.

چند نکته مهم:

به محض اینکه در پای خود احساس ناراحتی کردید به دنبال برطرف مشکل باشید. هر چه سریع تر به این ناراحتی واکنش نشان دهید، بهتر می توانید از بروز تاول و جدی تر شدن مشکلتان جلوگیری کنید. با دیدن اولین نشانه سوزش و ناراحتی در پا، قسمت آسیب دیده را با استفاده از یک لایه محافظتی مانند چسب زخم بپوشانید تا میزان سایش و خراشیدگی را کاهش دهد.

درمان:

اگر پوست شما مستعد تاول زدن است، قبل از اینکه آغاز به پیاده روی کنید، در قسمت هایی از پوست خود که معمولا تاول می زنند از بالشتک های مخصوص (moleskin) که می توانید آنها را از داروخانه تهیه کنید، بهره ببرید. اگر تاول گسترش پیدا کرد و راه رفتن برای شما با درد همراه شد، می توانید با استفاده از یک تیغ یا چاقوی تمیز آن را خالی کنید. بعد از انجام این کار، برای تسکین دادن به پوست از پماد های آنتی باکتریال بهره ببرید و سپس روی پوست را با استفاده از یک پوشش مناسب و چسب زخم بپوشانید تا در معرض آلودگی قرار نگیرد. اگر محل آسیب دیده همچنان حساس است، با استفاده از چسب زخم یا پوشش های مشابه، اطراف آن را کاملا بپوشانید. می توانید پد مورد استفاده خود را با استفاده از باند و گاز و پنبه حجیم تر کنید تا ناحیه آسیب دیده کمترین تماس را با جوراب یا کفشتان داشته باشد.

دردهای عمومی بدن

درد و کشیدگی در عضلات، سردرد و درد مفاصل از مسائل رایج به هنگام طبیعت گردی و انجام فعالیت های تفریحی در بیرون از منزل، هستند.

پیشگیری:

برای پیشگیری از این مسائل، اولین قدمی که باید بردارید این است که قبل از انجام هر گونه فعالیت بدنی، بدنتان را با انجام حرکات کششی و ساده، گرم کنید. این فعالیت ها، گردش خون را افزایش می دهند و سبب می شوند که عضلات بتوانند نیروی بیشتری را تحمل نمایند. بیشتر افراد، حرکات کششی دینامیک مانند قدم زدن یا دویدن آهسته را به حرکات کششی استاتیک ترجیح می دهند. گرچه هر دو در صورتی که با دقت کامل انجام شوند، می توانند مفید باشند. برای یک کوهنورد، بهترین تمرین برای گرم کردن بدن این است که ده الی پانزده دقیقه ابتدای راستا را با سرعت متوسط پیش برود. اگر احساس می کنید که به تمرین های پیش از آغاز کوهنوردی احتیاج دارید می توانید تمرین هایی نظیر راه رفتن با پای کشیده (تمرینات کششی عضلات پا) را انجام دهید. ابتدا یک پای خود را مستقیم بالا آورده و بکشید به نحوی که انگشت های پایتان رو به آسمان باشند. سپس با دست مخالف، انگشت های خود را لمس کنید. همین حرکات را برای پا و دست مخالف نیز انجام دهید. شش بار یا بیشتر، این حرکت را تکرار کنید. نکته مهم: سعی نکنید که بیشتر از توان بدنی خود، فعالیت کنید.

درمان:

بیشتر دردهای عضلانی با کمی استراحت و ماساژ آرام، بهبود می یابند. برای درمان سردرد نیز می توانید از قرص های مسکن مانند آسپیرین، ایبوپروفن و استامینوفن بهره ببرید و کمی استراحت کنید. دردهای مفصلی نیز معمولا بر اثر فعالیت بیش از حد ایجاد می شوند. گرچه ممکن است علت های دیگری مانند پیچ خوردگی و یا وارد آمدن فشار غیر معمول داشته باشند. در این مورد نیز استراحت، بهترین روش درمان است. بالا بردن مفصل دردناک می تواند به کاهش درد یاری کند. مصرف گلوکوزامین، که یک مکمل غذایی برای ترمیم غضروف ها است، می تواند در کاهش دردهای مفصلی موثر باشد و دامنه حرکت شما را گسترش بدهد.

تماس با گیاهان سمی

(پیچک سمی آمریکایی، سماق سمی) ممکن است در برخی از مناطقی که به آنجا سفر می کنید یا برای گشت و گذار می روید، گیاهانی وجود داشته باشند که تماس با آنها برای شما مسائلی را ایجاد کند.

پیشگیری:

قبل از آغاز سفر، درباره گیاهان سمی که ممکن است در منطقه وجود داشته باشند اطلاعات کسب کنید به نحوی که بتوانید ظاهر آنها را به درستی تشخیص دهید. از لمس کردن هر گیاهی که برای شما نا آشنا است، اجتناب کنید. توجه داشته باشید که مواد سمی موجود در برخی از گیاهان، حتی در دوره خواب زمستانی گیاه نیز اثر خود را از دست نمی دهد. حتی تماس با یک گیاه بدون برگ در فصل زمستان نیز می تواند برای شما دردسر ایجاد کند. قبل از هر گونه تماس با این گیاهان سمی، از لوسیون های مخصوص بهره ببرید. اگر در یک منطقه نا آشنا سفر می کنید، کتاب راهنمای سبک و فشرده ای به همراه خود داشته باشید تا بتوانید گیاهانی که برایتان شناخته شده نیستند را به راحتی شناسایی کنید.

درمان:

همیشه کرم هیدروکورتیزون یا کرم های تسکین دهنده دیگر و لوسیون های ضدالتهابی برای کاهش جراحت و ناراحتی ایجاد شده در پوست به همراه داشته باشید. برعکس تاول ها که به جاهای دیگر بدن سرایت نمی نمایند، در صورتی که بخشی از این گیاهان در لباس ها، کفش، ابزار و سایر لوازم همراهتان باقی بمانند، می توانند مجددا به شما یا سایر افراد آسیب بزنند. به همراه داشتن یک راهنمای یاری های اولیه هم می تواند نکات مفیدی را برای مقابله با انتشار این ضایعات پوستی در اختیار شما بگذارد.

حشرات گزنده

پشه، مگس و سایر حشرات موذی و گزنده، جزء جدایی ناپذیر طبیعت هستند. خوشبختانه گزش این حشرات، خطری جدی برای سلامتی ما به حساب نمی آیند و فقط کمی سوزش و خارش ایجاد می نمایند.

پیشگیری:

دشمن خود را به خوبی بشناسید و خود را برای مقابله با آن آماده کنید. یعنی پیش از آغاز سفر، حشرات را شناسایی نموده و از مسافرت و گشت و گذار در اماکن و فصل هایی که تعدادشان بیشتر است، اجتناب کنید. همچنین با پوشیدن لباس مناسب با رنگ روشن، آستین های بلند و دارای پوشش کامل بدن، پیراهن ها و کلاه های مخصوص می توانید از گزش حشرات در امان بمانید. حتی می توانید در مواقع ضروری از مواد دفع نماینده برای راندن این حشرات بهره ببرید. مواد دفع نماینده حشرات که بر پایه DEET هستند، موثرترین راه برای مقابله با پشه ها هستند و البته راه های جایگزین طبیعی نیز برای کسانی که از مصرف مواد شیمیایی و مصنوعی اجتناب می نمایند، وجود دارد. این ماده یعنی DEET، برای زنان باردار و بچه ها، به خصوص بچه ها زیر یک سال، توصیه نمی گردد. این ماده به پنبه، پشم و نایلون آسیبی نمی زند اما پلاستیک و پارچه های مصنوعی را از بین می برد. استفاده از لباس های آغشته به پرمترین (permethrin)، که مدت های مدیدی است به همین منظور مورد استفاده قرار می گیرد، یک روش دفاعی دیگر در برابر گزش حشرات است که می توانید خودتان آن را روی لباس های خود بهره ببرید.

درمان:

برخی از محصولات مرتبط با یاری های اولیه مانند کرم های مخصوص نیش حشرات، ورم و خارش ایجاد شده را بهبود می بخشند.

نکته مهم:

برخی از افراد نسبت به نیش برخی از حشرات حساسیت دارند. اگر شما نیز از این دسته هستید، تا حد امکان از قرار دریافت در چنین شرایطی اجتناب کنید و یا داروهای مورد احتیاج برای مقابله با واکنش های بدنتان در برابر گزیدگی را به همراه داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که همراهانتان از آلرژی شما و روش های مقابله با آن اطلاع دارند.

مقابله با نیش حشرات

گونه های مختلف زنبورها شامل زنبور عسل، زنبور سرخ و ... از نمونه های دیگری هستند که سلامتی شما را زمانی که در طبیعت به سر می برید، تهدید می نمایند.

پیشگیری:

زمانی که به یک کندو یا لانه زنبور برخورد کردید، آن منطقه را با آرامش و سریعا ترک کنید. در اردوگاه و کمپ محل اقامتتان از پوشیدن لباس هایی با رنگ روشن، استفاده از زیورآلات براق و کمربندهای سگک دار اجتناب کنید. اگر شما یا یکی از اعضای گروهتان به نیش زنبور حساسیت دارید، به مراکز مراقبت های بهداشتی رجوع نموده و واکسن مناسب برای پیشگیری از بروز مشکل را تزریق کنید.

درمان:

برای درمان واکنش های بدن نسبت به نیش زنبور (خارش، قرمزی و تورم خفیف) می توانید از این موارد به عنوان یاری های اولیه بهره بگیرید: یخ، جوش شیرین، آنتی هیستامین های خوراکی مانند بنادریل، کلرتریمتون و Dimetane، اپی نفرین استنشاقی (Epinephrine) مانند Primatene، استروئید های موضعی نظیر Cortaid و Lanacort و در نهایت داروهای بی حس نماینده موضعی مانند بنزوکائین، Lanacane و Solarcaine.

کنه

کنه ها حشراتی انگلی و از تیره بندپایان هستند که ممکن است شما را بیمار نمایند. گرچه گزیده شدن توسط کنه همیشه هم به بیماری لایم (Lyme) منجر نمی گردد، اما همیشه باید مراقب چنین تهدیداتی که در طبیعت وجود دارند باشید. قبل از آغاز سفر، با افراد متخصص درباره چنین خطراتی که ممکن است در یک محدوده نا آشنا برای شما پیش بیاید، مشورت کنید.

پیشگیری:

از رفتن به مناطقی که محل تجمع کنه ها است مانند مناطقی که پوشش گیاهی انبوهی دارند (جنگل ها و مراتع) و پستانداران کوچک در آن زندگی می نمایند، اجتناب کنید. لبه های پوشش خود را داخل لباس بگذارید، یعنی پیراهن در شلوار و انتهای شلوار در جوراب، و به این ترتیب راه ورود حشرات را ببندید. دو بار در روز، پوست و موهای خود را آنالیز کنید تا کنه به آن نچسبیده باشد. استفاده از مواد دفع نماینده حشرات بر پایه DEET روی پوست و مواد دفع نماینده بر پایه پرمترین در لباس ها، می تواند به دور کردن و از بین بردن برخی از کنه ها یاری کند.

درمان:

اگر کنه ای در لباس یا موهای خود پیدا کردید، هر چه سریع تر آن را جدا کنید. از یک موچین بهره ببرید، سر حشره را با موچین بگیرید و سپس آن را بالا آورده و بیرون بیاندازید. آن بخشی از پوست را که آسیب دیده است به دقت با آب و صابون بشویید و با الکل به آرامی ماساژ دهید. به هیچ وجه از روش های درمانی بی پایه و اساس عامیانه، مانند استفاده از وازلین و فرو بردن در بنزین استفاده نکنید. نکته: توجه داشته باشید که کنه ها زمانی می توانند شما را بیمار نمایند که در زیر پوست یا موی شما لانه نمایند. در نتیجه دست زدن به کنه و یا خزیدن آن روی پوست، برای سلامتی شما خطرناک نیست.

مارگزیدگی

در عین حال که بسیاری از انواع مارها بی آزار هستند، تعدادی از آنها مانند مار زنگی، مار مرجانی (از خانواده مار کبرا)، مار سمی آبزی جنوب آمریکا و copperhead، نیش هایی زهرآهگین و مرگبار دارند. طبق مطالعات دانشگاه مرکز پزشکی مریلند، در آمریکا، سالانه بیشتر از هشت هزار نفر دچار مارگزیدگی توسط مارهای سمی می شوند.

پیشگیری:

از رفتن به مناطقی که محل تجمع مارها است، اجتناب کنید. این اطلاعات را می توانید به وسیله کتاب های راهنما و یا با پرسش از راهنمایان محلی، کسب کنید. سعی کنید در راستاهای پیاده روی حرکت کنید و منحرف نشوید. راستای که می پیمایید را به دقت زیر نظر داشته باشید و به صداها گوش دهید. به هنگام صعود از صخره، کاملا محتاط و هشیار باشید و اگر در راستاتان مار دیدید، آن را تحریک نکنید.

درمان:

هرگز سعی نکنید که مارها را شناسایی نموده، بگیرید یا بکشید. چرا که این کار ممکن است به قربانی شدن فرد دیگری از گروه منجر گردد. در چنین شرایطی مراحل زیر را دنبال کنید:

  • خونسردی خود را حفظ کنید و به فرد آسیب دیده آرامش بدهید. لزوما هر گزیدگی توسط مار به انتقال زهر منجر نمی گردد.
  • عضو آسیب دیده را بی حرکت قرار دهید. از فشار دادن و انقباض آن خودداری کنید.
  • فرد آسیب دیده را به یک بیمارستان یا نزد یک پزشک ببرید تا مراقبت های لازم و پادزهر را دریافت کند.
  • اندازه و محل آسیب دیدگی را برای پزشک به دقت تشریح کنید.
  • از انجام روش های درمانی ثابت نشده و بی اعتبار مانند استفاده از شریان بند، یخ، جریان برق، مکیدن و بریدن محل آسیب دیده، اجتناب کنید چرا که ممکن است به بیمار بیش از پیش آسیب بزند.

ویروس هانتا

ویروس هانتا به وسیله ادرار، مدفوع و بزاق جوندگان آلوده، به خصوص موش های آهویی، موش پنبه، موش برنج مردابی و موش های سفیدپا منتقل می گردد. استنشاق دود یا گرد و غبار که حامل آثار مدفوع این جوندگان باشد، می تواند انسان را به این ویروس دچار کند. این اتفاق معمولا به هنگام انجام فعالیت هایی مانند تمیز کردن انباری یا کابین پیش می آید اما گردشگران نیز از این تهدید در امان نیستند. به گفته دکتر Paul Auerbach نویسنده کتاب اقدامات پزشکی در بیرون از منزل، فردی که به ویروس هانتا آلوده می گردد، یک دوره نهفتگی یک تا پنج هفته ای را پشت سر خواهد گذاشت تا بیماری علائم خود را آشکار کند. علائم این بیماری شامل تب، دردهای عضلانی، سردرد، سرفه، سرگیجه، درد شکم، تهوع و استفراغ و اسهال برای مدت چند روز است. مشکل در تنفس، لکه لکه شدن پوست برخی اندام ها، تشنج و گاهی اوقات خونریزی، به دنبال این علائم بروز خواهند کرد. طبق گزارشات منتشر شده، این ویروس به مرگ بیش از 75 درصد قربانیان منجر می گردد.

پیشگیری:

از رفتن به اماکنی که محل تجمع و فعالیت جوندگان است مانند انبارها، کابین های قدیمی و پناهگاه های پر گرد و غبار و آلوده تا حد امکان اجتناب کنید. دکتر Auerbach اقدامات احتیاطی زیر را برای پیشگیری از مبتلا شدن به این ویروس توصیه می نماید:

  • غذا ، آب و نوشیدنی های خود را در ظرف های دربسته نگه دارید.
  • در هنگام مرتب کردن و تمیز کردن انبارها، جوندگان مرده، لانه آنها و مدفوع شان را از بین برده و محل را با مواد ضد عفونی نماینده، شست و شو دهید. هنگام انجام این کار، حتما دستکش به دست کنید.
  • کابینت ها و انباری ها را قبل از استفاده، به خوبی تمیز و ضدعفونی کنید.
  • در مکان هایی که محل تجمع جوندگان است، اتراق نکنید.
  • بدون زیر انداز، روی زمین نخوابید.
  • زباله ها را بلافاصله بسوزانید یا در زیر خاک دفن کنید.
  • سعی کنید زمانی که جایی بیرون از منزل اقامت دارید، از آب معدنی بهره ببرید.

درمان:

اگر شک دارید که خودتان یا یکی از اعضای گروه به این ویروس آلوده شده اید، بلافاصله به دنبال یک مرکز خدمات پزشکی بگردید. دکتر Auerbach خاطر نشان می نماید که روش درمانی خاصی غیر از مراقبت های پزشکی معمول برای مقابله با این ویروس وجود ندارد اما استفاده از داروهای ضد ویروسی ممکن است مفید واقع شوند.

بیماری ارتفاع یا ارتفاع زدگی

ارتفاع زدگی یا کوه گرفتگی یا کوه زدگی می تواند گردشگران و کوهنوردان را در ارتفاعات بالاتر از 8000 پا یا 2400 متر، با مسائلی روبرو کند. این مشکل بر اثر دو عامل کاهش فشار هوا و کمبود اکسیژن ایجاد می گردد. هر چه سریع تر حرکت کنید و صعود سخت تری داشته باشید، احتمال ابتلا به این بیماری افزایش می یابد. علائم این بیماری عبارت اند از: احساس کندی و بی حسی که معمولا با سر درد نیز همراه است، سرگیجه، تهوع، بی اشتهایی، افزایش ضربان قلب و تنگی نفس. در بیشتر موارد، این علائم خفیف هستند اما در موارد حادتر ممکن است منجر به ناتوانی در ادامه راستا و حتی مرگ شوند.

پیشگیری:

از تغییر ناگهانی ارتفاع اجتناب کنید. اگر روزهای پیش از صعود خود را در یک دره کم ارتفاع می گذرانید، در صورتی که بخواهید روز بعد ده هزار پا (3000 متر) صعود کنید، ممکن است با مشکل روبرو شوید. بهتر این است که به آرامی ارتفاع خود را افزایش دهید تا به شرایط جدید عادت کنید. می توانید قبل از آغاز کوهنوردی، یک روز یا بیشتر در یک کمپ مرتفع اقامت کنید. یک قانون کلی وجود دارد که به ازای هر دو هزار پا (600 متر) ارتفاع بیشتر از هشت هزار پا (2400 متر)، باید یک یا دو روز استراحت کنید. اگر تصمیم دارید که زودتر صعود کنید، از پزشکتان داروی استازولامید (acetazolamide) درخواست کنید. این دارو به شما یاری می نماید که بدنتان سریع تر با شرایط جدید هماهنگ گردد.

درمان:

بهترین راه، بازگشت به ارتفاعات پایین تر است. اگر احساس می کنید که علائم بیماری بر شما غلبه می نمایند، سریعا به ارتفاعات پایین تر بروید قبل از اینکه شرایطتان رو به وخامت برود و نتوانید بدون یاری راه بروید. آسپیرین می تواند برای برطرف سر درد های شما مفید واقع گردد. اگر شخص مبتلا، دارای مسائل جدی در تنفس است، هوشیاری اش کاهش یافته یا سرفه های خونی می نماید، با اورژانس تماس بگیرید. امید است که با رعایت این نکات، سفر و گردشی لذت بخش را تجربه کنید و خاطرات خوشی را در کنار خانواده و دوستانتان رقم بزنید. منبع: www.rei.com

منبع: کجارو
انتشار: 28 بهمن 1398 بروزرسانی: 28 بهمن 1398 گردآورنده: banima.ir شناسه مطلب: 6876

به "نکاتی برای مراقبت از سلامتی در سفر و طبیعت گردی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نکاتی برای مراقبت از سلامتی در سفر و طبیعت گردی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید